به نام آفریننده عشق
رقیه بنت الحسین (درگذشت ۶۱ قمری)، دختر خردسال امام حسین (ع) بود که گفته شده است در واقعه کربلا حضور داشت و همراه با اسیران کربلا به شام برده شد و در خرابه شام درگذشت.
ویژگی ها
حضرت رقیه (س) ازجمله دختران امام حسین (ع) شمرده شده است. برخی از منابع متأخر، رقیه را لقب دختر امام حسین (ع) و نامش را زینب یا فاطمه دانستهاند. علّامه حائرى، از مقتلنويسان معاصر هم به نقل از حمزاوى مىگويد: رقيّه، دختر امام حسين (ع) و مادرش، شاه زنان، دختر كسرى است. نقل شده است که وقتی حضرت رقیه (س) از دنیا رفت و غسال، مشغول غسل دادن او بود، ناگهان دست از كار كشيد. سپس رو به حضرت زینب (س) كرد و گفت: اى بانوى بزرگوار! تو از حال اين كودک آگاهى. او بر اثر كدام بيمارى از دنيا رفته است؟ حضرت زينب (س) فرمود: چرا چنين سؤالى را مىپرسى؟ مگر در بدن او جراحتى ديده مىشود؟
غسال گفت: تمام اندام اين دختر كبود است. اين كبودى، علامت كسالت مخصوصى مىباشد. حضرت زينب (س) با چشمان گريان فرمود: اى زن غسّاله! اين كودک هيچگونه مريضى نداشت. اين لكّههاى كبود و پوست نيلگون، اثر تازيانه دشمن است كه در راه کوفه و شام به او مىزدند. هنگامى كه حضرت زينب (س) با همراهان به مدینه بازگشتند؛ زنهاى مدينه براى عرض تسليت، به حضور زينب (س) آمدند. حضرت زينب (س) حوادث جانسوز کربلا، كوفه و شام را براى آنها بيان مىكرد و آنها مىگريستند؛ تا اينكه به ياد حضرت رقيه (س) افتاد و فرمود: اما مصيبت وفات رقيه (س) در خرابه شام، كمرم را خم و مويم را سفيد كرد.
عروج ملکوتی
به گزارش عمادالدین طبری، دختری چهار ساله (به نام رقیه) همراه اسیران کربلا در شام بود. او شبی پدر را در خواب دید و هنگامی که از خواب بیدار شد، بسیار گریه و بیتابی میکرد و پدرش را میخواست. یزید با شنیدن صدای گریه او، دستور داد سر امام حسین (ع) را نزد او ببرند. این دختر با دیدن سر بریده پدر ترسید و رنجور شد و به همین خاطر درگذشت. در اینکه درگذشت حضرت رقیه (س) در ماه صفر بوده، تردیدی نیست، اما درباره روز آن اطلاع دقیقی در دست نیست. با این حال، برخی از تقویمهای رایج شیعی، پنجم صفر را روز وفات او بیان کردهاند. در میان شیعیان ایران، شب و روز سوم محرم به نام رقیه نامگذاری شده و برای او عزاداری میکنند. در شهر دمشق، زیارتگاهی منسوب به حضرت رقیه (س) وجود دارد که پس از حرم حضرت زینب (س)، به عنوان دومین زیارتگاه مورد توجه و اهتمام شیعیان است.

