به نام آفریننده عشق
عبدالله بن حسین بن علی، مشهور به علی اصغر (ع)، فرزند شیرخوار امام حسین (ع) بود که در واقعه کربلا به شهادت رسید. او عبدالله رضیع نیز خوانده میشود.
ویژگی ها
عبدالله فرزند امام حسین (ع) و رباب (دختر امرؤ القیس) است. تاریخ تولد او مشخص نیست. درباره سن او هنگام شهادت نیز اختلاف وجود دارد. بیشتر منابع او را به هنگام شهادت، کوچک و شیرخوار دانستهاند بدون اینکه به سن او اشاره کنند. در منابع متقدم شیعه و سنی نام این کودک، عبدالله یاد شده، ولی در منابع متأخر شیعی، به علی اصغر شهرت یافته است. در زیارت ناحیه مقدسه با عبارت «أَلسَّلامُ عَلَی الرَّضیعِ الصَّغیرِ؛ سلام بر آن شیرخوار کوچک» به او سلام داده شده است. شیعیان حضرت علی اصغر (ع) را بابالحوائج میدانند و برخی از مساجد، حسینیهها و هیئتهای عزاداری خود را به نام او نامگذاری میکنند. آنان شب هفتم محرم را به او اختصاص دادهاند و در این شب با محوریت او به مرثیهخوانی و عزاداری میپردازند.
عروج ملکوتی
براساس گزارش سید بن طاووس، امام حسین (ع) هنگام آوردن کودک شیرخوار به دشمن، این گونه خطاب کرد: «ای مردم شیعیان و خاندانم را کشتید و تنها همین کودک باقی مانده که از شدت عطش، تَلَظّی میکند.» تلظی، باز و بسته شدن بیاختیار دهان ماهی است وقتی از آب بیرون افتاده باشد، مانند آنکه درونش آتش گرفته باشد. در این هنگام، مردی از سپاه کوفه، تیری به گلوی علی اصغر (ع) زد و آن کودک را به شهادت رساند. در برخی از منابع، آن مرد، حرملة بن کاهل اسدی دانسته شده است. امام حسین (ع) پس از اصابت تیر به گلوی فرزندش، دست خود را زیر گلوی او گرفت و چون پر از خون شد، آن را به سوی آسمان پاشید و فرمود: «آنچه این سختیها را برایم آسان میسازد این است که همه در محضر خداست.» از امام باقر (ع) نقل شده است که از آن خون، قطرهای به زمین بازنگشت. برخی، محل دفن حضرت علی اصغر (ع) را در کنار دیگر شهدای کربلا دانسته و برخی دیگر معتقدند او بر روی سینه امام حسین (ع) دفن شده است.

