فضیلت ذکر یونسیه

به نام آفریننده عشق

در این مقاله، پیرامون فضایل، آثار و شرایط ذکر یونسیه صحبت می‌کنیم. ذکر یونسیه که در قرآن کریم نیز صریحا به آن اشاره شده است، ذکری متشکل از دو بخشِ تهلیل و استغفار است. بخش “لا اله الا انت” به معنای تهلیل و ذکری شبیه لا اله الا الله است و بخش “سبحانک انی کنت من الظالمین” به معنای اقرار بنده به خطای خویش و نوعی استغفار است.

فضایل و آثار ذکر یونسیه

با توجه به اینکه ذکر یونسیه، یعنی ذکر لا اله الا انت سبحانک انّی کنت من الظالمین، شامل تهلیل و استغفار است، می‌تواند دارای فضایل این دو ذکر نیز باشد. در این ذکر، انسان ابتدا به الوهیت و وحدانیت خداوند اقرار می‌کند و اعتراف می‌کند که پرودرگاری جز خدا نبوده است و خداوند از تمامی عیوب و خطاها پاک و منزه است و این بنده بوده است که با خطا کردن و بیراهه رفتن به خودش ظلم کرده است. عرفا و اولیای خدا برای این ذکر مقدس و معنوی، فضایل و آثار زیادی قائل هستند. طبق گفته آنان، از مهم ترین آثار ذکر یونسه – اگر با شرایطش انجام شود – خروج از عالم نفس و رسیدن به تجرد برزخی است. در نتیجه اولیای خدا این ذکر را از بهترین اذکار برای ورود انسان به عالم ملکوت و گذر از حجاب های ظلمانی و مادی می‌دانند. از آثار دیگر این ذکر، آمرزش گناهان و توبه خداوند به سوی بنده خویش است. با توجه به اینکه در ادامه آیه‌ای که ذکر یونسیه در آن ذکر شده است، خداوند فرموده “فاستجبنا له و نجّیناه من الغم”، از دیگر آثار این ذکر را رفع هم و غم و اندوه می‌توان دانست.

این ذکر شریف، برای شفای بیماری، اعم از بیماری‌های جسمی و روحی نیز نافع می‌باشد. برای داشتن حالات برزخی و ملکوتی نیز اگر با شرایط آن یعنی مراقبه و تقوا باشد، این ذکر موثر است. به فرموده اهل سیر و سلوک، در حال سجده و در حین قرائت این ذکر، مکاشفات بسیاری برای اهل استقامت و طلب رخ خواهد داد. این ذکر برای رفع حجب ظلمانی و نورانی نیز موثر است (البته عمدتا حجب ظلمانی). همچنین تجربه شده است که این ذکر برای استجابت دعا و به دست آوردن مقام تجرد نیز مجرب است. تکرار و استمرار این ذکر نیز به تدریج موجب معرفت نفس ناطقه انسانی می‌شود.

شرایط ذکر یونسیه

از مهم ترین شرایط هر ذکری، مراقبه و تقوا می‌باشد. در نتیجه، پدیدار شدن آثار و برکات ذکر یونسیه بستگی به داشتن تقوا و مراقبه است. به میزانی که تقوا و مراقبه فرد بیشتر باشد و فرد توجه بیشتری به ذکر داشته باشد، مسلما آثار و برکات آن نیز بیشتر خواهد بود. انسان می‌تواند به دو شکل این ذکر را داشته باشد: 1. در طول شبانه روز هر چقدر که می‌تواند به این ذکر مشغول باشد، به ویژه در شب‌ها بیشتر مشغول این ذکر باشد. 2. اگر انسان می‌خواهد آثار و برکات خاض این ذکر را درک کند بهتر است این ذکر را با وضو، در سجده و به تعداد 110 یا 400 مرتیه بگوید. زمان این دستورالعمل نیز بهتر است شب، سحر یا بین الطلوعین باشد. ناگفته نماند که ختوم دیگری برای این ذکر به تعداد 500، 700، 1000 و 3000 مرتبه نیز وجود دارد که انسان باید برای قرائت این تعداد ذکر از استاد خویش اجازه داشته باشد. زمان گرفتن نتیجه از این ذکر از 40 روز تا یک سال است و انسان می‌تواند بیشتر از یک سال نیز به این ذکر مشغول باشد. ناگفته نماند، بهتر است توقف در این ذکر پس از واژه سبحانک باشد، یعنی به این شکل قرائت شود: لا اله الا انت سبحانک، انّی کنت من الظالمین.