زندگینامه عمرو بن عثمان مکی
به نام آفریننده عشق
عمرو بن عثمان بن کرب مکی (درگذشت ۲۹۷ قمری)، معروف به عمرو مکی، عالم، زاهد، محدث و از صوفیان قرن سوم هجری قمری بود.
ویژگی ها
ابوعبدالله عمرو بن عثمان بن کرب مکّی، اهل مکه بود و در همانجا سکونت داشت و از کسانی چون یونس بن عبدالاعلی، ربیع بن سلیمان و سلیمان بن سیف حرّانی حدیث شنید. ابوعبدالله به طریقت صوفیه روی آورد و جزء بزرگان و مشایخ آنان قرار گرفت و در این زمینه کتابهایی نوشت. او را عالم، زاهد، محدث و شیخ صوفیه دانستهاند که محمد بن احمد اصفهانی و جعفر خلدی از او روایت کردهاند. وی از یاران ابوسعید خرّاز و از مصاحبان ابوعبدالله نباجی و یکی از استادان حسین بن منصور حلّاج بود. همچنین او را از استادان جنید بغدادی دانستهاند. او را از بزرگان «مکتب بغداد» دانستهاند؛ صاحب حال، اهل مجاهدت، و صاحب آثار در سلوک (از جمله قوتالقلوب که بعدها ابوطالب مکّی آن را بسط داد).
از منظر فرهیختگان
جنید بغدادی میگوید: عمرو مکی دریایی بود در معرفت و کوهی بود در خوف؛ هر که او را دید، آخرت را یاد کرد.
عطار نیشابوری میگوید: عمرو، مردی بود که خوفش زبان را میبرید و عشقش جان را میسوخت. هر سخن او آتشی بود بر جانِ سالک.
عروج ملکوتی
وی در ۲۹۷ سال قمری در بغداد درگذشت و در همانجا دفن شد.
