به نام آفریننده عشق
شیخ یوسف مقدسی، محدّث، فقیه و صوفی بزرگ قرن هشتم هجری در شام و فلسطین بود.
ویژگی ها
از معروفترین حالات او آگاهی از نیات انسانها بود. روایت شده است: «چون کسی از در وارد میشد، شیخ بیدرنگ نیت او را میگفت و اگر نیتش ناسره بود، به لطافت او را راهنمایی میکرد.» در یکی از مجالس گفته بود: «دل بنده چون آینه است؛ اگر آلوده نباشد، نیت دیگران در آن منعکس میگردد.» در نفحاتالانس آمده است: روزی قحطی شد و شیخ یوسف در مسجدالاقصی به دعا برخاست؛ تا ظهر باران نازل شد و اهل شهر او را «سقّا به دعا» خواندند.
شاگردان روایت کردهاند که گاه شیخ در نماز طولانی، به حال مکاشفه در میآمد و چنان آرام میشد که هیچ حرکتی در او دیده نمیشد. هنگام بازگشت از حال جذبه، چشمانش نورانی و چهرهاش متغیر میگردید. وی میگفت: «در هر سجده، عالمی را میبینی اگر دل بیدار باشد.»
عبدالغنی نابلسی میگوید: یوسف مقدسی را یاد کردن، چون ذکر خداست؛ زیرا نفسش از ذکر زاده شده بود.
شیخ علی وفا میگوید: یوسف را در دل، نور قدس است؛ از برای همین، هر که با اوست، دلش روشن میشود.
عروج ملکوتی
در مورد تاریخ وفات و آرامگاه شیخ یوسف مقدسی، اطلاعات دقیقی وجود ندارد.

