زندگینامه عبدالرحمن عیدروس
به نام آفریننده عشق
شیخ عبدالرحمن بن مصطفی العیدروس (۹۵۸ – ۱۰۳۸ قمری)، از مشهورترین عارفان، عالمان و سادات حضرموت (یمن) در قرن دهم و یازدهم هجری قمری بود.
ویژگی ها
عیدروس در شب سهشنبه، ۹ صفر ۱۱۳۵ هجری قمری، در طارم (حضرموت) متولد شد. مادرش فاطمه بنت عبدالله الباهر بن مصطفی ایدراس بود. او در طارم بزرگ شد، قرآن کریم را در سنین پایین آموخت و در مجالس علما شرکت کرد. از همان آغاز جوانی، از هوش و فهم فوقالعادهای برخوردار بود و خیلی زود در زمره دانشمندان بزرگ و افراد فاضل قرار گرفت. ایشان در زمان خود، چهرهای مشهور بود، مقام و منزلت او بسیار والا بود و گفته میشود که شفاعت (توصیه) او هرگز رد نمیشد. او در طول زندگی خود به کشورهای زیادی از جمله هند، حجاز، مصر، فلسطین، سوریه و ترکیه سفر کرد و پس از عمری طولانی مبارزه، دعوت، ارشاد و گردشگری معنوی، در مصر اقامت گزید.
شیخ عبدالرحمن به علم لدنی و افاضات رحمانی شهرت داشت. او در تفسیر قرآن و احادیث، و شرح کلمات عرفا، به ویژه آثار شیخ اکبر محییالدین ابن عربی، چنان نکاتی را بیان میکرد که نشان از فهم عمیق و اتصال او به منبع وحی داشت. بسیاری از کسانی که در جلسات او حضور مییافتند، از بیاناتی بهرهمند میشدند که گویی مستقیماً از عالم غیب بر زبان او جاری میشد. دیگران میگویند: «هرگاه شیخ سخن میگفت، گویی آیات الهی بر ما نازل میشد و حقایق پنهان آشکار میگردید.» نقل شده است: فردی به قصد امتحان نزد او آمد، اما پیش از آنکه سخنی بگوید، شیخ او را شناخت و فرمود: «ای جوان! آنچه در دل داری، ما را از آن خبر است. راه هدایت را در پیش گیر.»
حضور و مجالست با شیخ عبدالرحمن، تحولی روحی عمیق در افراد ایجاد میکرد. او با نفس قدسی و هدایتهای عارفانهاش، توانایی گشودن درهای معرفت و عشق الهی را در دلها داشت. بسیاری از کسانی که سالها در پی حق بودند، با یک بار ملاقات یا مجالست با او، به مقصود خود رسیدند. ديگران میگویند: «ما قبل از ملاقات با ایشان، در ظلمت جهل و غفلت بودیم؛ اما با نورِ حضورِ ایشان، راهِ وصول به حق برایمان روشن گشت.» نقل است: «بسیاری از امراض صعبالعلاج، تنها با شربت دعای ایشان، از بدنها رخت بربست.» گزارش شده است که ایشان برای کسانی که مبتلا به فقر شدید یا عقیم بودند، دعا میکرد و خداوند متعال برکت را در مال و نسل آنان جاری میساخت. این کرامات، شهرت او را به عنوان «ناشر العلم و البرکات» (گسترانندهٔ علم و برکات) دوچندان کرد.
از منظر فرهیختگان
محمد بن احمد العیدروس میگوید: همانا فرزندم عبدالرحمن، از علوم و معارفی برخوردار گشته که بسیاری از اسلاف ما از آن بهرهمند نبودهاند؛ و او دریایی موج زننده از دریاهای علم و حکمت است.
ابوبکر بن عبدالله العطاس میگوید: او قطب زمان و ولیّ رحمان است؛ وی چراغ هدایت برای همهٔ بندگان خدا است. هر کس بخواهد قدر اولیاء الله را بشناسد، باید به او بنگرد.
شیخ عبدالله بن محمد بن نوح میگوید: چون اولیا در این عصر ذکر شوند، چارهای جز ذکر شیخ عبدالرحمن عیدروس در ابتدا نیست؛ زیرا او جامع میان شرافت و نور، و پیوند دهنده میان حق و خلق است.
علامه محمد بن سلیمان المغربی میگوید: ما در مجلس شیخ عبدالرحمن حاضر شدیم، پس خداوند بر ما از درهای معرفت گشود که پیش از آن، چنین عهدی را از او سراغ نداشتیم. او مانند ماهِ شبتاب بود که راه را بر ما روشن میساخت.
آثار
- مرآة الشموس بذكر سلسلة القطب العيدروس
- العرف العاطر فی معرفة الخواطر و غيرها من الجواهر
- لطائف الجود فی مسألة وحدة الوجود
- سلسلة الذهب المتصلة بخبر العجم و العرب
- القول الأشبه فی حديث: من عرف نفسه عرف ربه
- قطف الزهور من روض المقولات العشر
- الترقی إلى الغرف من كلام السلف والخلف
- النفحة الألمعية فی تحقيق معنى المعية
اساتید
- شیخ بن مصطفی عیدروس
- مصطفی بن شیخ عیدروس
- مصطفی بن عمر ایدروس
- حسین بن عبدالرحمن ایدروس
- عبدالرحمن بن عبدالله بلفقیه
- عبدالله بن احمد بن سهل
- عمر بن احمد السقاف
شارگردان
- عبدالرحمن بن سلیمان الاحدال
- سلیمان بن یحیی مقبول الاحدال
- محمد مرتضی الزبیدی
- عبدالرحمن بن حسن الجبراتی
- سلیمان بن عمر جمال
عروج ملکوتی
عیدروس در شب سهشنبه ۱۲ محرم ۱۱۹۲ قمری، در خانهاش در قاهره (مصر) درگذشت. نماز جنازهاش در مسجد الازهر خوانده شد و در نزدیکی مرقد شیخ محمد عترِس، که نزدیک مرقد حضرت زینب (س) است، به خاک سپرده شد.
دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟در گفتگو ها شرکت کنید.