زندگینامه عباسعلی ادیب

به نام آفریننده عشق

عباسعلی ادیب حبیب آبادی (۱۳۷۱ – ۱۲۷۴ شمسی)، عالم زاهد، فقیه جامع و ادیب شاعر شیعه معاصر و از مدرسین برجسته‌ حوزه‌ علمیه‌ اصفهان بود.

ویژگی ها

شیخ عباسعلی ادیب حبیب آبادی، فرزند حاج محمدجعفر، در روز جمعه ۱۳ جمادی الاول سال ۱۳۱۵ قمری (مطابق ۱۲۷۴ شمسی)، در قریه حبیب آباد برخوار اصفهان متولد گردید. ادیب در رشته های مختلف، همچون فقه، اصول، اخلاق، ریاضیات، هندسه، هیأت، نجوم و … به سطوح عالی و مدارج بلند راه یافت و از برخی اساتید خود موفق به دریافت اجازه روایت و اجتهاد گردید. وی همچنین تحصیلات عالی را تا سطح دکتری در رشته فارماکولوژی (از شاخه‌های رشته پزشکی) به اتمام رسانید و به عنوان دانشیار دانشکده علوم پزشکی اصفهان دست یافت. آیت الله ادیب، تدریس در حوزه علمیه اصفهان را از سال ۱۳۴۵ شمسی در مدرسه کاسب گران اصفهان شروع نمود و به تدریج گسترش یافت به نحوی که پس از مدتی جلسات درس خارج ایشان یکی از گسترده ترین جلسات بود. وی در مدارس ذوالفقار، نیم آورد، صدر، چهارباغ و… حدود هفتاد سال از سطح تا درس خارج منطق، حکمت و… را تدریس نمودند.

آیت الله ادیب یک بار ماه مبارک رمضان به بعضی از آقایان از جمله آیت‌ الله دزفولی و چهار پنج نفر دیگر فرموده بودند: امشب افطار به منزل ما بیایید.‌ گفتند: آقا! پس ما غذا تهیه می‌کنیم و می‌آوریم. ایشان فرموده بودند: نخیر، خودم هستم. یکی از آقایان گفتند: آقا! این‌طور که نمی‌شود، حداقل به روح‌الله بگویم نان بخرد بیاورد؟ گفته بودند: نان هم نمی‌خواهد. آیت‌الله دزفولی گفته بودند: بگویم خانم سوپی درست کند؟ باز هم گفته بودند: گفتم هیچی نمی‌خواهد. برای افطار به منزل آقا رفته بودند و آقا یک طعامی به این‌ها داده بود که مائده بهشتی بود. یک مقدار خیلی کم برای ما آوردند. یک چیزی مانند خرما خرک بود که به زنانی که وضع حمل می‌کنند می‌دهند، اما طعمی داشت که نمی‌شود بیان کرد. یک بار گفتیم: آقا! از این‌ها باز هم هست؟ فرمودند: نخیر، مؤمنین اصلا از این‌ها نمی‌خورند. گفتم: پس چطور به آن آقایان دادید؟ گفتند: این یک دعوتی از امام حسن (ع) بود و فرموده بودند این‌‌ها را دعوت کنید.

یک روز آیت الله ادیب خیلی عادی، طوری که اگر کسی بشنود، تعجب نکند، فرمودند: دیشب که در خدمت آقا محمدتقی مجلسی بودیم، فرمودند: معنای آن مسئله (که بلد نبودم)، این است و یک آدرسی دادند که رفتم دیدم آنجاست. ما عرض کردیم: آقا! منظور حضرت عالی مکاشفه به روح است؟! فرمودند: نخیر، آقا محبت کردند و به منزل ما آمدند و به جسم، مهمان ما بودند!

اساتید

• محمدرضا نجفی
• سید محمدمهدی درچه‌ای
• سید محمدباقر درچه‌ای
• عبدالکریم گزی
• آقا نورالله مسجدشاهی
• سید محمد نجف آبادی
• محمدرضا مسجدشاهی

عروج ملکوتی

آیت الله ادیب سرانجام در روز پنج شنبه ۲ ذی الحجه سال ۱۴۱۲ قمری (برابر با ۱۴ خرداد ۱۳۷۱ شمسی) وفات یافت و در جوار مقبره صاحب بن عباد در محله طوقچی اصفهان مدفون گردید.