زندگینامه عزیزالله خوشوقت
به نام آفریننده عشق
عزیزالله خوشوقت (۱۳۰۵ – ۱۳۹۱ شمسی)، عالم، عارف و از اساتید اخلاق حوزه علمیه تهران و قم در سده چهاردهم شمسی بود.
ویژگی ها
عزیزالله خوشوقت در ماه رجب سال ١٣٠٥ هجری شمسی در شهر بادکوبه (باکو) به دنیا آمد. پدر و مادر وی اهل زنجان بودند اما چند سالی را به خاطر ناامنی منطقه، به باکو مهاجرت کرده بودند که عزیز، دومین فرزند خانواده، در آنجا تولد یافت. والدین ایشان بعد از مدت کوتاهی به شهر تهران مهاجرت نمودند و ایشان از سه سالگی در منطقه مذهبی در جنوب تهران رشد و نمو یافت. بعد از اتمام تحصیلات متداول، تحصیلات حوزوی را در تهران آغاز و با حضور در مکتب مرحوم حاج شیخ علیاکبر برهان در مسجد لرزاده از آداب و تعالیم او به مدت ۵ سال بهره برد. پس از آن به شور و شوق آموختن معارف دینی و استفاده از عنایات حضرت فاطمه معصومه (ع) به قم مقدس وارد شد و به مدت ۱۳ سال از حوزه علمیه قم بهره برد.
ایشان در سطح از اساتیدی همچون شهید آیت الله صدوقی و آیت الله مجاهدی تبریزی و به مدت هفت سال از درس خارج فقه آیت الله العظمی بروجردی و فقه و اصول امام خمینی استفاده نمودند. همچنین حکمت و فلسفه الهی را در محضر مفسر قرآن، علامه طباطبایی آموختند. انفاس قدسی آن استاد بزرگ، ایشان را با رموز و درجات اخلاق و عرفان آشنا ساخت و از این جهت، مورد توجه و محبت ویژه علامه قرار گرفت. پس از وصول به مقامات بلند اخلاقی و مراتب بالای منقول و معقول و نیل به درجه اجتهاد علمی، جهت انجام وظایف و تحقق رسالت عالمان ربانی، به تهران بازگشت و به امامت جماعت در مسجد امام حسن مجتبی (ع) فعالیت تبلیغی خویش را آغاز نمود. ایشان تقریبا به مدت پنج دهه و تا پایان عمر به تربیت نفوس مستعد و دلهای مشتاق، همت گماشت.
وی در سن ۳۳ سالگی ازدواج کرد. حاصل ازدواج ایشان، دو فرزند پسر و چهار دختر است. وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، طی حکمی از سوی امام خمینی به عنوان نماینده ویژه ایشان در ستاد عالی انقلاب فرهنگی منصوب شد و نیز اغلب در زمینههای فرهنگی، ارشاد و هدایت جوانان و تربیت فضلای مستعد، نقشی بزرگ ایفا نمود. محمدی گلپایگانی میگوید: روزی در مشهد مقدس، نزد آیت الله خوشوقت، تنها بودم و از ایشان سؤال کردم که وقتی که به حرم امام رضا (ع) مشرف میشوید، کدام زیاتنامه را میخوانید و فکر میکردم که پاسخ ایشان زیارت جامعه و زیارت امینالله را مطرح میکند، ولی ایشان گفتند: هیچکدام و من تعجب کردم. آیت الله خوشوقت گفتند: هیچ زیارتی نمیخوانم. من پرسیدم: پس در حرم چه میخوانید و ایشان در پاسخ گفتند: خودم با حضرت حرف میزنم، میگویم و میشنوم.
آیت الله خوشوقت روزی در منزلشان بودند که در مکاشفهای، حضرت علی (ع) را میبیند که به ایشان جام شرابی میدهد و ایشان مینوشد و بعد از این که آیت الله خوشوقت آن شربت را می نوشد، احساس میکند تمام وجودش را فقر نسبت به خدا فرا گرفته است و بعد از این ماجرا، ایشان فهم عمیق و عجیبی نسبت به قرآن پیدا میکند. همچنین آیت الله خوشوقت، یک مرتبه که به مدینه مشرف شده بود، وقتی وارد حرم میشود، میبیند که اطراف روضه شلوغ است. خطاب به پیامبر اکرم (ص) این گونه بیان میکند: یا رسول الله! این همه راه ما آمدیم، چند قدمی هم شما بیایید. بعد از این جمله، پیامبر اکرم (ص) را در جلوی خود میبیند و رسول اکرم (ص) اشاره به سمت مکه میکنند که آنجا برو، آنجا خلوت است. پیامبر اکرم (ص) حواله آیت الله خوشوقت را در مکه داده بودند، برای همین ایشان در آنجا از دنیا رفتند.
عروج ملکوتی
عزیزالله خوشوقت روز پانزدهم بهمن ماه سال ۱۳۹۱ شمسی، در حالی که اعمال حج عمره را به پایان برده بود، به علت عفونت حاد ریوی در بیمارستانی در شهر مکه بستری شد و و پس از ۱۷ روز بستری در بیمارستان، در ۲ اسفند ۱۳۹۱ شمسی درگذشت. وی در حرم عبدالعظیم حسنی (ع) دفن گردید.
